قسمت ششم مقدمه سيد رضي ( 25 ) و از جملهء شگفتيهاى صفات آن حضرت ( عليه السّلام ) كه نظيرى در آن ندارد آنست كه سخن آن بزرگوار وارد شده در زهد و ترك دنيا و پندها و ياد آورى از قيامت و منع از كارهاى زشت ، ( 26 ) اگر كسى در آن تأمّل و انديشه نمايد و تصوّر نكند كه آن كلام سخن مثل آن حضرت شخصى است كه داراى قدر و منزلت بزرگ و امر و فرمان است ، و حكومت و پادشاهيش بر همهء بندگان احاطه دارد هيچ شكّ و ترديدى نخواهد نمود كه آن كلام از جملهء سخنان شخصى است كه بهره‌اى نيست او را در غير زهد و ترك دنيا و شغل و كارى نباشدش مگر عبادت و پرستش حقّ تعالى در حالتى كه سر فرو برده ( منزوى گشته ) در گوشهء خانه‌اى كه ناپيدا است ، و يا از مردم دورى كرده به دامن كوهى رفته كه نمى شنود مگر همهمهء خود را و نمى بيند مگر خويشتن را ( چنان كه رويهّء زهّاد است ) ( 27 ) و هيچ باور ندارد ( آن شخص متأمّل ) كه آن كلام سخن بزرگوارى است كه در ميدان جنگ شمشير خود را از غلاف بيرون آورده ، با آن گردنها را جدا كرده ، دليران را به خاك افكنده بر مى گردد در حالتى كه خون از شمشيرش جاريست ، و جانها ( ى كفّار و منافقين ) را از تن خارج نموده ، و آن حضرت با وجود اين حالت زاهدترين زهّاد و بزرگترين از دنيا